Otto Axer (1906-1983) to jeden z najciekawszych polskich scenografów II poł. XX w., a także malarz, grafik, ilustrator. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczył się u Weissa, Frycza, Pankiewicza. W Krakowie i w Paryżu. Jako scenograf zadebiutował w 1932 roku w Teatrze Miejskim we Lwowie, gdzie współpracował między innymi z Leonem Schillerem i Andrzejem Pronaszką. Od tego czasu teatr był jego największą pasją.
Po wojnie Axer był scenografem Teatru Polskiego w Warszawie. Współpracował z Teatrem Wojska Polskiego w Łodzi, a gościnnie m.in. z Teatrem Powszechnym i Teatrem im. Jaracza w Łodzi, Teatrem Współczesnym i Wielkim w Warszawie, Teatrem im. Wyspiańskiego w Katowicach oraz Teatrem im. Osterwy w Lublinie. Wśród powojennych prac artysty do najciekawszych należą Igraszki z diabłem Drdy, Don Carlos Schillera, Maria Stuart Słowackiego, Irydion Krasińskiego, Makbet Shakespeare'a, Ifigenia w Taurydzie Goethego, Hrabina Moniuszki, Król Roger Szymanowskiego.
W malarstwie tworzonym w zaciszu pracowni i rzadko pokazywanym szerszej publiczności Otto Axer skupiał się przede wszystkim na kameralnych formach, powstających na podstawie wcześniejszych studiów rysunkowych. Są to głównie pozbawione nadmiaru elementów martwe natury i sceny figuralne. Prostotę kompozycji i formy równoważy przemyślana i mocna paleta kolorystyczna. „Jest to malarstwo nasycone barwą – a jednocześnie wolne od wszelkiej krzykliwości” pisał Andrzej Osęka w 1968 roku w katalogu do wystawy malarstwa Axera. Zwracał tez uwagę na teatralny klimat tych prac. „Figury podobne są do marionetek, twarze – do masek, przedmioty – do rekwizytów teatralnych”. Marcin Czerniewski nazywa tę atmosferę jego obrazów „teatrem malarskim”. Mimo, iż ta twórczość malarska powstawała na marginesie niezwykle ożywionej działalności teatralnej, zachowała jednak odrębny charakter. Na wystawie będą prezentowane obrazy olejne i rysunki oraz projekty scenograficzne i kostiumy ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej.

Malarski teatr Ottona Axera
Wystawa otwarta dla zwiedzających od 20/03 do 30/06/2024
Wstęp od wtorku do soboty w godz. 12.00-18.00, w niedzielę 12.00-17.00 oraz na pół godziny przed spektaklem i w czasie antraktów.
Teatr Wielki - Opera Narodowa, wejście główne, foyer dolne.
Otto Axer (1906-1983) to jeden z najciekawszych polskich scenografów II poł. XX w., a także malarz, grafik, ilustrator. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczył się u Weissa, Frycza, Pankiewicza. W Krakowie i w Paryżu. Jako scenograf zadebiutował w 1932 roku w Teatrze Miejskim we Lwowie, gdzie współpracował między innymi z Leonem Schillerem i Andrzejem Pronaszką. Od tego czasu teatr był jego największą pasją.
Po wojnie Axer był scenografem Teatru Polskiego w Warszawie. Współpracował z Teatrem Wojska Polskiego w Łodzi, a gościnnie m.in. z Teatrem Powszechnym i Teatrem im. Jaracza w Łodzi, Teatrem Współczesnym i Wielkim w Warszawie, Teatrem im. Wyspiańskiego w Katowicach oraz Teatrem im. Osterwy w Lublinie. Wśród powojennych prac artysty do najciekawszych należą Igraszki z diabłem Drdy, Don Carlos Schillera, Maria Stuart Słowackiego, Irydion Krasińskiego, Makbet Shakespeare'a, Ifigenia w Taurydzie Goethego, Hrabina Moniuszki, Król Roger Szymanowskiego.
W malarstwie tworzonym w zaciszu pracowni i rzadko pokazywanym szerszej publiczności Otto Axer skupiał się przede wszystkim na kameralnych formach, powstających na podstawie wcześniejszych studiów rysunkowych. Są to głównie pozbawione nadmiaru elementów martwe natury i sceny figuralne. Prostotę kompozycji i formy równoważy przemyślana i mocna paleta kolorystyczna. „Jest to malarstwo nasycone barwą – a jednocześnie wolne od wszelkiej krzykliwości” pisał Andrzej Osęka w 1968 roku w katalogu do wystawy malarstwa Axera. Zwracał tez uwagę na teatralny klimat tych prac. „Figury podobne są do marionetek, twarze – do masek, przedmioty – do rekwizytów teatralnych”. Marcin Czerniewski nazywa tę atmosferę jego obrazów „teatrem malarskim”. Mimo, iż ta twórczość malarska powstawała na marginesie niezwykle ożywionej działalności teatralnej, zachowała jednak odrębny charakter. Na wystawie będą prezentowane obrazy olejne i rysunki oraz projekty scenograficzne i kostiumy ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej.
Malarski teatr Ottona Axera
Wystawa otwarta dla zwiedzających od 20/03 do 30/06/2024
Wstęp od wtorku do soboty w godz. 12.00-18.00, w niedzielę 12.00-17.00 oraz na pół godziny przed spektaklem i w czasie antraktów.
Teatr Wielki - Opera Narodowa, wejście główne, foyer dolne.
Źródło: teatrwielki.pl
„Co dalej z inteligencją?” – 5. Festiwal Nowe Oświecenie
„Alina Janowska i Wojciech Zabłocki. Biografia dwóch żywiołów” autorstwa Hanny Faryny-Paszkiewicz
Teatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza na specjalne pokazy filmu Lalka z muzyką na żywo 15 oraz 21 października 2026 roku
GRAMY DLA GŁOWY I HUTA WROCŁAW
Prace Józefa Krzysztofa Oraczewskiego zostaną zaprezentowane we wrześniu w Wenecji.
Kosmiczna geometria
12. Festiwal Fotografii „W Ramach Sopotu” zaprasza od 3 września
63 wystawców, wystawa ZPAP, warsztaty i spotkania. Bliska Sztuka po raz trzeci we Wrocławiu
wernisaż wystawy "Damian Leszczyński/ Theatrum tremendum".
61. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego
MINORIA: Kształt oddechu / Wenecja 2026