NEWSLETTER WARSZAWSKIEJ OPERY KAMERALNEJ

Ocena:

5/5 | 1 głosów

Don Giovanni – arcydzieło Mozarta na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej!

Po kolejnym, entuzjastycznym przyjęciu Giulio Cesare (Recenzja) w ostatni weekend marca (29-30) zapraszamy na uwielbiany przez melomanów tytuł:
Don Giovanniego Wolfganga Amadeusza Mozarta w inscenizacji Michała Znanieckiego.
Opera oper, arcydzieło teatru muzycznego; tytuł, który musi mieć każdy znaczący teatr operowy świata. Bo wszystko odbywa się w przestrzeni nasyconej muzyką – najwyższej próby i ekspresji, bardzo piękną.
Muzyką, która jest spełnieniem, harmonicznym ciągiem przyczynowo-skutkowym, zmierzającym do zaspokojenia; miłosną grą, zwodniczą zabawą kadencjami i ujściami. Muzyką wreszcie, która się nie zatrzymuje, tylko atakuje i biegnie dalej. Recytatyw przechodzi tu w arię, ta w kolejną dynamiczną rozmowę, dalej w duet, tercet… I tak ciągle, i bez przerwy.
Każdy moment jest wypełniony po brzegi; każdy dźwięk, rytm, brzmienie, melodia są tam, gdzie być powinny.
„Niemal wszystkie wielkie tragedie – pisał Jan Kott – dadzą się opowiedzieć w dwóch albo trzech zdaniach”. Podobnie Don Giovanni. Tyle tylko, że ta krótka i kilkuzdaniowa historia trwa prawie trzy godziny: dzięki muzyce, która rozciąga je w nieskończoność.
A jaki jest Don Giovanni w wizji Michała Znanieckiego, w którym strona wizualna stworzona przez Rafała Olbińskiego genialnie konweniuje z sytuacjami zbudowanymi przez reżysera na scenie?
„Mnie się to przedstawienie podoba. Jest ono czymś więcej niż najnowszą premierą w teatrze. To wydarzenie! W projekcjach autorstwa Rafała Olbińskiego buzują emocje i podświadomość tytułowego bohatera.”
(Alina Ert-Eberdt)
„[…] scenografia wabi i nęci, by przez ażurowe prześwity podpatrywać, odgadywać, domyślać się. I tu przyznać muszę, że wielokrotnie przyłapałam się na zapatrzeniu. Często ilość bodźców, które przyjmowałam, wywoływała u mnie wielkie „wow”. Nieduża przestrzeń Opery Kameralnej stawała się w inscenizacji Znanieckiego swoistym „silva rerum”. Działo się na proscenium, scenie, w głębi sceny, w bocznych scenkach prosceniowych. Dopiero po chwili skonstatowałam z żalem, że zatrzymanie się na sześćset ósmym szczególe wytrąca moją uważność muzyczną.”
(Monika Jazownik, „Presto”)

Przypominamy, również, że dostępne są już bilety na wydarzenia 
34.Festiwalu Mozartowskiego w Warszawie:

🎟 Bilety już w sprzedaży!
Zarezerwuj swoje miejsce: 👉 https://bilety.operakameralna.pl/ lub w Kasie Teatru.

Repertuar dostępny 👉 https://operakameralna.pl/repertuar/