Otwarcie: 31 stycznia 2026 godz. 18
31.01 – 21.03.2026
Frazę o „uśpionych kapitałach” przytaczał w swojej kolekcji cytatów Walter Benjamin, który w zbieractwie dostrzegał pasję, niosącą w sobie potencjał odnowy starego, „przewrót wymierzony w to, co typowe i poddające się klasyfikacji”, w tradycje i autorytety. Pasji zbieracza, wymykającej się szablonom tradycyjnej historii sztuki przypisywał wywrotowy potencjał.
Kolekcji Andrzeja Skrzyńskiego nie da się uporządkować według podziałów na media. Obrazy, fotografie, rzeźby, obiekty czy filmy nie stanowią odrębnych wątków tego zbioru. Nie ma też uprzywilejowanej generacji, prace początkujących twórców sąsiadują z dziełami klasyków. Ani chronologiczna, ani hierarchiczna, ale tylko pozornie chaotyczna, to kolekcja subiektywnych wyborów, często dość impulsywnych.
Kolekcja pasjonata sztuki, bywalca wystaw i pracowni różnych artystów i artystek, która jest gromadzona poza mechaniczną akumulacją. Można tu mówić o gestach ekscytacji, może nawet o perwersyjnym nienasyceniu, kiedy w inwentarzu zbiorów powtarza się po wielokroć to samo nazwisko. Ale zarówno irracjonalne pożądanie jak bardziej pragmatyczna kalkulacja są sposobem na oswajanie świata i negocjowanie własnej w nim obecności. Na codzienne egzystowanie wśród sztuki, jak w domu Andrzeja Skrzyńskiego, przeciskającego się między obrazami, zajmującymi niemal każdy kąt, upychanymi pod łóżkiem, w szafie i za szafą.
Kolekcja ta z pewnością należy do tych, które swoimi zbiorami różnicują obraz sztuki współczesnej znanej z muzealnych salonów. Przede wszystkim pracami radykalnych twórców i twórczyń, których prowokacyjna sztuka burzyła tradycyjne kanony artystyczne, by długo nie mieścić się w standardach instytucjonalnych kryteriów. Znajdziemy w tej kolekcji znakomite przykłady klasyków modernizmu, neoawangardowych eksperymentów, ikoniczne postaci zbuntowanych artystek, których śmiałość już przed półwieczem stała się wyzwaniem dla artystycznego establishmentu. Znajdziemy nieznane dzieła outsiderów przez dekady nie mieszczących się w schematach instytucjonalnie sformatowanej historii sztuki, a do tego nabytki od młodych adeptów sztuki, pozyskiwane zanim jeszcze stali lub stały się rozpoznawalnymi postaciami sceny artystycznej.
Uśpiony kapitał tych zbiorów niewiele ma wspólnego z kultem wartości przekładających się na rynkowe walory, to raczej kapitał symboliczny, nie poddający się koniunkturalnym weryfikacjom.
Prezentowany wybór z kolekcji Andrzeja Skrzyńskiego inauguruje kolejny cykl wystawienniczy poświęcony sztuce kolekcjonowania, otwierając tym samym przestrzeń dla dyskusji nad kulturotwórczą rolą kolekcjonerstwa i potrzebą redefiniowania kluczowych kategorii związanych z podziałem na prywatne
i publiczne.
Paweł Kwiek
Petite différence
1977
dwie odbitki żelatynowo- srebrowe na papierze
o wym. 17,5 x 13,5 cm naklejone na szarym na kartonie owym. 46,5x51cm
Petite difference to przykład analitycznych dociekań dotyczących właściwości medium fotograficznego. Dwa niemal identyczne zdjęcia przedstawiają to samo ujęcie tego samego motywu utrwalonego przy zastosowaniu różnych czasów naświetlenia.
Jerzy Lewczyński
z serii Negatywy znalezione w Nowym Jorku 1979
odbitka żelatynowo-srebrowa, papier 46,5 x 46,5 cm
Zdjęcia z serii Negatywy znalezione w Nowym Jorku powstały z negatywów znalezionych przez artystę wśród śmieci
na ulicy w Nowym Jorku. Przedstawiały one sceny
z amatorskiego teatru często o erotycznym charakterze
i ujęcia ze swobodnych obyczajowo spotkań towarzyskich. Twórca koncepcji „archeologii fotografii” pozwalającej
na wykorzystywanie prac innych autorów znany był
z poszukiwań i badań prowadzonych nad fotografią znalezioną. Podejmował próby dotarcia do informacji
o sfotografowanych osobach ale również o autorach znalezionych zdjęć czy negatywów.
Natalia LL
Sztuka Postkonsumpcyjna
1975
odbitka żelatynowo -srebrowa, papier, 28,7 x 37 cm
Sztuka Postkonsumpcyjna to serie prac fotograficznych
i zapisy filmowe uważane za najbardziej rozpoznawalne prace Natalii LL. Sięgając po język kultury popularnej
w seriach zdjęć z wizerunkami modelek konsumujących deficytowe w latach 70. produkty, artystka prowokowała przedstawieniami ”konsumpcyjnego erotyzmu”. Czołowa przedstawicielka sztuki feministycznej w pionierski sposób pokazywała łączenie seksualności kobiety z reklamą
i perswazjami rynku. W Sztuce postkonsumpcyjnej Natalia LL odwracała tradycyjne relacje patriarchalnego społeczeń- stwa, sytuując kobietę w roli aktywnej dominatorki przej- mującej kontrolę nad swoim wizerunkiem.
Łódź Kaliska
Marek Janiak, Andrzej Kwietniewski, Adam Rzepecki, Andrzej Świetlik, Andrzej Wielogórski
Freiheit Nein Danke
1988
odbitka żelatynowo - srebrowa, 23,7 x 27,2 cm
Ikoniczna dla Łodzi Kaliskiej praca przedstawia jedną z akcji tworzenia „żywych obrazów” według znanych i popularnych arcydzieł. W inscenizacji według obrazu Eugene
Delacroix Wolność wiodąca lud na barykady, artyści wykpiwali patos polskiej kultury i celebrowanie narodowych tradycji. Akcja została również sfilmowana. Powiększona
i przekształcona wersja tej fotografii zatytułowana Człowiek Buhaj znajduje się w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Ewa Partum
Kunst
1998
szminka, letraset, olej, płótno 40 x 30 cm
Prezentowana praca jest charakterystycznym dla praktyki artystki przykładem łączenia konceptualizacji sztuki
z feministyczną krytyką patriarchalności. Litery w połączeniu ze śladami odciśniętych ust składają się na wypracowany przez autorkę sposób mówienia ciałem za pomocą alfabetu ust. Metoda znaczenia własnej obecności odciskiem czerwonej szminki z ust została zainicjowana w 1971
w pracach z napisem „mój dotyk jest dotykiem kobiety”.
W kolejnych latach ślady ust artystki pojawiały się w różnych realizacjach, świadcząc o autorskim zamiarze nierozdzielności wypowiedzi od ciała. Czołowa przedstawicielka sztuki feministycznej od lat 70. posługuje się ciałem jako nośnikiem dyskursu feministycznego i w przeciwieństwie do analitycznego, męskiego konceptualizmu, łączy narracje feministyczne i konceptualne.
Paweł Susid
(Coca cola / Vodka)
z serii Zrozumieć słowa i wyciągnąć wnioski 2010
akryl na płótnie, 29,8 x 30 cm
W serii Zrozumieć słowa i wyciągnąć wnioski artysta pokrywa całe powierzchnie płócien powtarzającymi się słowami
i tekstami. Uproszczony krój liter, kolorystyka tła i linie tekstu biegnące w poziomie, pionie lub na ukos konstruują rytm tych obrazów, ich pozornie niedbałą estetykę. W malowanych
z szablonu tekstach artysta często w ironiczny sposób nawiązuje do absurdów otaczającej go rzeczywistości, nadużyć sztuki i stereotypów kultury wizualnej.
Nadesłał:FUNDACJA PROFILE
Zaproszenie: „Good Waves Only” – poniedziałek 16 lutego, godz. 19:00
Wernisaż wystawy Weroniki Misiak i Marty Kantorskiej-Smolarek pt. „Między warstwami”
"Urszula Śliz/ Traho. Nie-rysunki".
Przedmioty z historią lecą na WOŚP.
Butterfly w krainie cieni - spektakl edukacyjny dla młodzieży i rodzin. Teatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza na premierę 24 stycznia 2026 roku
Rusza VI edycja Konkursu na komiks dla dzieci im. Janusza Christy
Kinga Wojsław pt. „Ile momentów ma zima? Cykle”.
Red Lipstick Monster ambasadorką pierwszej lalki Barbie w spektrum autyzmu
Andrzeja Fogtta "Widzę morze w Twoich oczach"
THE PHANTOM OF THE OPERA” – po raz pierwszy w Polsce
Wielki jubileusz światowego fenomenu „THE PHANTOM OF THE OPERA”
