Grupa przedstawicieli elit, zaproszona na eleganckie przyjęcie, nie potrafi opuścić salonu, w którym się znalazła. Dlaczego? „Anioł zagłady” w reżyserii Daty Tavadze, którego poprzedni spektakl stał się jednym z najbardziej kontrowersyjnych wydarzeń ubiegłorocznych Warszawskich Spotkań Teatralnych, to opowieść o społeczeństwie uwięzionym we własnych przywilejach, niezdolnym do wyjścia poza wyuczone role i struktury dominacji. Spektakl porusza aktualne problemy, pobudza do dyskusji o kondycji dzisiejszego świata. Premiera już 12 czerwca na dużej scenie Teatru Dramatycznego w ramach 46. Warszawskich Spotkań Teatralnych.
Produkcja będzie teatralną reinterpretacją słynnego filmu Luisa Buñuela „Anioł zagłady" - czarnej komedii z 1962 roku. „To horror w tempie komedii. To tragedia w tempie komedii. Gdyby nieco zwolnić tempo, stałoby się to bardzo przerażającą opowieścią. Tempo Buñuela jest szybkie, przeskakuje on z jednego stanu emocjonalnego do drugiego, co jest regułą zarówno tragedii, jak i komedii. Otwieramy przed sobą ogromny wszechświat Buñuela, a także ogromny temat jego czasów – kiedy kręcił ten film, wykazał się niesamowitą proroczością co do tego, jak potoczą się sprawy. Od razu uchwycił chorobę, w której obecnie żyjemy” - komentuje Data Tavadze w rozmowie przedpremierowej dla Dramatycznego.
Podobnie jak w filmie Buñuela, nigdy nie dowiadujemy się, jaka dokładnie siła trzyma tych ludzi uwięzionych w jednym pomieszczeniu. „Dlaczego nie mogą po prostu wstać i wyjść z tej przestrzeni? Czy to wirus? Czy to wojna? Czy to jakaś katastrofa, szczególne wydarzenie, a może nic? To historia bardzo aktualna w naszych czasach, w naszej sytuacji, ale jest to również bardzo ważne pytanie o możliwość rewolucji, możliwość zmiany. Jak bardzo jesteśmy gotowi zmienić naszą rzeczywistość? Czy jesteśmy konformistami? Czy w ogóle zastanawiamy się nad sytuacją, w której się znajdujemy?” - pyta Paweł Sztarbowski, dramaturg.
To, co początkowo wydaje się absurdalnym impasem, w spektaklu stopniowo przeradza się w bezwzględny eksperyment społeczny, obnażający mechanizmy władzy, przemocy symbolicznej i rozpadu wspólnoty. W dusznej, zamkniętej przestrzeni logika, normy społeczne i poczucie bezpieczeństwa stopniowo zanikają. „Ta sztuka jest o ludziach, którzy wszystko rozumieją, ale nadal zachowują się tak, jakby nie rozumieli niczego. Przygląda się systemowi – społecznemu, politycznemu, emocjonalnemu – który rozpadł się od środka. Nie chodzi tu tak naprawdę o fabułę, ale o sytuację, w której być może już się znajdujemy” - mówi Tavadze.
OPIS SPEKTAKLU
Spektakl będzie teatralną reinterpretacją słynnego filmu Luisa Buñuela „Anioł zagłady" - czarnej komedii z 1962 roku.
Punkt wyjścia stanowi sytuacja pozornie błaha: grupa przedstawicieli elit, zaproszona na eleganckie przyjęcie, nie potrafi opuścić salonu, w którym się znalazła. To, co początkowo wydaje się absurdalnym impasem, stopniowo przeradza się w bezwzględny eksperyment społeczny, obnażający mechanizmy władzy, przemocy symbolicznej i rozpadu wspólnoty. W dusznej, zamkniętej przestrzeni logika, normy społeczne i poczucie bezpieczeństwa stopniowo zanikają.
Spektakl reżyseruje Data Tavadze - uznany gruziński reżyser, autor tekstów i twórca odważnego, politycznie zaangażowanego teatru. W swojej pracy często podejmuje tematy wolności, opresji, tożsamości i przemian społecznych we współczesnym świecie, łącząc klasyczne teksty z nowoczesną formą oraz wyrazistym komentarzem społecznym.
W jego autorskiej interpretacji „Anioł zagłady” staje się opowieścią o społeczeństwie uwięzionym we własnych przywilejach, niezdolnym do wyjścia poza wyuczone role i struktury dominacji.
Premiera 12 czerwca 2026, Teatr Dramatyczny | Duża Scena
reżyseria: Data Tavadze
dramaturgia: Paweł Sztarbowski
scenografia i światło: Agata Skwarczyńska
kostiumy: Gosia Baczyńska
muzyka: Nika Pasuri
tłumaczenie scenariusza: Magda Nowakowska
Obsada: Mariusz Drężek, Agata Góral, Jakub Jankiewicz (gościnnie), Anna Kłos, Michał Klawiter, Marianna Linde, Anna Moskal, Agata Różycka, Jan Sałasiński / Mateusz Weber, Konrad Szymański, Krzysztof Szczepaniak / Damian Kwiatkowski, Anita Sokołowska
Spektakle popremierowe:
13 czerwca, g. 17:00 (w ramach 46. Warszawskich Spotkań Teatralnych)
18 lipca, g 19:00
19 lipca, g. 17:00
Spektakl realizowany jest w ramach 46. Warszawskich Spotkań Teatralnych.
Zadanie realizowane jest dzięki wsparciu finansowemu Miasta Stołecznego Warszawy. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
BIOGRAMY TWÓRCZYŃ I TWÓRCÓW
Data Tavadze
Gruziński reżyser, dramatopisarz, producent i aktywista kultury, uznawany za jednego z najważniejszych twórców współczesnej sceny politycznej Europy Wschodniej. Jego spektakle łączą zaangażowanie społeczne z wyrazistym, wizualnie intensywnym i poetyckim językiem scenicznym. W swojej twórczości bada relacje między jednostką a wspólnotą, pamięć zbiorową, przemoc i opresję, mechanizmy władzy oraz kruchość demokratycznych struktur. Sięga zarówno po materiał dokumentalny i współczesny dramat, jak i autorskie reinterpretacje klasyki.
Od 2009 roku Tavadze jest jedną z kluczowych postaci Royal District Theatre w Tbilisi, gdzie pełni funkcję przewodniczącego Rady Dyrektorów Artystycznych. Jest członkiem zarządu Tbilisi International Festival of Theatre. Był również jednym z inicjatorów RDFest — Festiwalu Młodych Twórców Teatralnych — który stał się ważną platformą dla nowego pokolenia gruzińskich artystów i jednym z impulsów dla rozwoju współczesnego teatru w Gruzji.
Jako reżyser ukształtował się bezpośrednio po wojnie rosyjsko-gruzińskiej z 2008 roku — wydarzeniu, które znacząco wpłynęło na polityczny i emocjonalny wymiar jego twórczości. Jego spektakle były prezentowane na scenach międzynarodowych w Niemczech, Polsce, Łotwie, Ukrainie, Szwecji i Gruzji.
Wśród jego najnowszych realizacji można wymienić „LIBERTÉ [Trigger Warning]” z Royal District Theatre (spektakl prezentowany podczas 45. Warszawskich Spotkań Teatralnych) oraz „შიმშილი/HUNGER” („Głód”). Inne spektakle to m.in. „Kaukāziešu krīta aplis” („Kaukaskie koło kredowe") Bertolta Brechta w Dailes Theatre (2023) a później wystawiane w Left Bank Theatre w Kijowie (2025), „Die Goldberg-Variationen“ („Wariacje Goldbergowskie”) George'a Taboriego w Schauspiel Frankfurt (2022), „Nic o nas bez nas” Davita Gabunii, inspirowany twórczością dokumentalną Krzysztofa Kieślowskiego, wyprodukowany przez Teatr Polski w Bydgoszczy (2021), „Jedermann (stirbt)” („Everyman (umiera)”) Ferdinanda Schmalza w Deutsches Theater Berlin (2020), „Transit” („Tranzyt”) według Anny Seghers w Staatsschauspiel Dresden (2019), „Iphigenie auf Tauris” („Ifigenia w Taurydzie”) Goethego w Gerhart-Hauptmann-Theater (2020), „Tiger und Löwe” („Tygrys i Lew”) w Badisches Staatstheater Karlsruhe (2018), „AFTER PARTY / AFTER LIFE” w Gorki Theatre (2018) i wiele innych.
Jego twórczość zdobyła międzynarodowe uznanie, w tym nagrody takie jak Talking About Borders w Austrii (2015) oraz Fast Forward Festival Prize (2016), Sandro Achmeteli Award oraz International Young Critics Award.
Tavadze działa również jako pedagog teatralny, współpracując z młodymi artystami i studentami w Gruzji oraz za granicą.
Poza działalnością artystyczną pozostaje ważnym głosem współczesnego życia kulturalnego i politycznego Gruzji. W trakcie protestów po wyborach parlamentarnych w 2024 roku aktywnie uczestniczył w działaniach środowisk artystycznych i obywatelskich sprzeciwiających się autorytarnym tendencjom oraz prokremlowskiej polityce gruzińskiego rządu. Angażował się w działania solidarnościowe, protesty i publiczne wystąpienia dotyczące wolności słowa, niezależności instytucji kultury oraz prawa do swobodnej wypowiedzi artystycznej.
W 2025 roku jego spektakl „LIBERTÉ [trigger warning]” stał się celem ataków prorządowych i propagandowych mediów. Produkcja oskarżana była o „antynarodowy” i „niemoralny” charakter, co doprowadziło do szeroko komentowanej kampanii wymierzonej w twórców spektaklu. Sprawa stała się symbolem pogłębiającego się kryzysu wolności artystycznej we współczesnej Gruzji.
Paweł Sztarbowski
Dramaturg, publicysta, wykładowca akademicki. W latach 2006-2011 pracował w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego, w latach 2011-2014 w Teatrze Polskim w Bydgoszczy na stanowisku zastępcy dyrektora ds. programowych i dyrektora programowego Festiwalu Prapremier, w latach 2014-2025 w Teatrze Powszechnym w Warszawie na stanowisku zastępcy dyrektora ds. programowych. Od 2025 roku pracuje w Teatrze Jaracza w Łodzi na stanowisku kierownika literackiego. Wykłada w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza i na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Jako dramaturg i adaptator współpracował m.in. z Pawłem Łysakiem, Wojciechem Farugą, Michałem Zadarą, Marcinem Liberem. Laureat Grand Prix Festiwalu Telewizji Polskiej i Polskiego Radia „Dwa Teatry” (2011) za słuchowisko „Somosierra”.
Gosia Baczyńska
Jedna z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych polskich projektantek mody, znana z wyrazistego stylu, artystycznego podejścia do haute couture oraz umiejętności łączenia luksusu z nowoczesną kobiecością. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, swoją markę stworzyła pod koniec lat 90., a już kilka lat później stała się jedną z najważniejszych postaci polskiej sceny modowej.
Projektantka zasłynęła jako pierwsza Polka zaproszona przez Francuską Federację Mody do prezentacji kolekcji w oficjalnym kalendarzu Paris Fashion Week. Jej pokazy w Paryżu spotkały się z uznaniem międzynarodowych mediów i krytyków, którzy docenili kunszt konstrukcji, teatralność form oraz wyjątkową dbałość o detal.
Jej twórczość od lat balansuje pomiędzy modą, sztuką i teatrem. Projektantka współpracowała m.in. z Operą Narodową, tworząc kostiumy do opery „Traviata” Giuseppe Verdiego.
Kreacje Gosi Baczyńskiej nosiły światowe osobowości kultury i życia publicznego, w tym Olga Tokarczuk podczas odbioru Literackiej Nagrody Nobla oraz Kate Middleton podczas oficjalnej wizyty w Polsce. Projektantka wielokrotnie zdobywała prestiżowe nagrody branżowe, m.in. tytuł „Projektanta Roku” magazynu ELLE czy „Woman of the Decade” magazynu Glamour.
Nika Pasuri
Kompozytor multidyscyplinarny, działający w obszarach opery, baletu, teatru, filmu oraz współczesnej produkcji muzycznej i działalności autorskiej. Absolwent wydziału kompozycji muzycznej Państwowego Konserwatorium w Tbilisi, stypendysta Norweskiej Akademii Muzycznej w Oslo, ukończył także studia magisterskie w Conservatirum van Amsterdam w Holandii. Jego twórczość jest zakorzeniona w klasycznym wykształceniu i kształtowana przez szeroki horyzont wpływów i inspiracji, mieszcząc się pomiędzy akademickimi i undergroundowymi kontekstami muzycznymi. Od 2011 roku związany jest z Royal District Theatre w Tbilisi w Gruzji, gdzie stale współpracuje jako kompozytor. Współpracował także z wieloma znaczącymi instytucjami teatralnymi, m.in. Dresden Schauspiel, Deutsches Theater Berlin oraz Frankfurt Schauspielhaus. W 2019 roku założył Didube Records, niezależną wytwórnię skoncentrowaną na rozwijaniu i wsparciu artystów związanych z gruzińską sceną undergroundową. Obecnie jest zaangażowany w kilka nowych produkcji w całej Europie, w tym projekty teatralne i operowe.
Agata Skwarczyńska
Polska scenografka, kostiumografka i reżyserka światła, pracuje w teatrze i operze. Jest autorką scenografii do licznych spektakli realizowanych w Polsce i za granicą. Jej twórczość była prezentowana na kluczowych międzynarodowych festiwalach. W 2011 roku była kuratorką i autorką koncepcji oraz projektu Polskiej Ekspozycji Narodowej na Prague Quadrennial of Performance Design and Space. W 2017 roku uczestniczyła w World Stage Design w Tajpej, gdzie otrzymała Złoty Medal w kategorii Performance Design za pracę „The Leper. A Melodrama”. Jest dwukrotną laureatką nagrody Złota Maska za najlepszą scenografię („Królowa Margot”, 2015; „Krum”, 2022). W 2026 roku otrzymała litewską nagrodę Złoty Krzyż Sceny (Auksiniai scenos kryžiai) – najwyższe wyróżnienie teatralne w tym kraju – za najlepszą scenografię do spektaklu „Dziady” w Narodowym Teatrze w Kownie.
Agata Skwarczyńska aktywnie uczestniczy w międzynarodowym dyskursie scenograficznym. Prowadziła warsztaty i masterclassy w Indiach, Meksyku, Stanach Zjednoczonych oraz w wielu krajach Europy, m.in. w ramach Prague Quadrennial oraz na Janáček Academy of Performing Arts w Brnie. W 2021 roku była członkinią jury wystawy World Stage Design 2022 w Calgary.
W swojej praktyce Agata Skwarczyńska bada relację między aktorem a przestrzenią jako dynamiczny system aktywowany obecnością performera. Jej prace balansują między abstrakcją a materialnością, wykorzystując kompozycję przestrzenną, obiekty i faktury do budowania znaczeń.
Często włącza formy rzeźbiarskie i tkaniny jako integralne elementy przestrzeni scenicznej, kształtujące jej rytm, strukturę i oddziaływanie sensoryczne.
Nadesłał: Teatr Dramatyczny
Adam Olczak-Lipman "LAST JOYFUL SUMMER"
Wystawa „Skomorocha” Kolektywu TiT
BellaTOFIFEST - niepokorny festiwal filmowy w Toruniu
„Amatorki” Teatru Kombinat – pokazy w lipcu
BARBARA KUBSKA. GŁADKA POWIERZCHNIA PREFABRYKATÓW
Glass breaks free. 16. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum Szkła Artystycznego i Designu
Legnickie Lato Kulturalne 2026
12. Festiwal Sztuki Efemerycznej Konteksty: Overturn / Przewrót
JAKUB OLEJNIK TRIO | Z JAZZEM PRZEZ POLSKĘ
Konkurs dramaturgiczny w Teatrze BARAKAH
Biuro Wystaw Artystycznych w Krośnie zaprasza na wystawę „W sobotę poszłyśmy do lasu porozmawiać z drzewem” autorstwa Kolektywu HEX.
