Mieszkamy w Europie, w której coraz trudniej poczuć wspólnotę — choć dzielimy jeden horyzont, coraz częściej wypełniają go napięcia, przemoc i pytania o to, kto naprawdę do niej należy. W cieniu wojen, globalnej migracji i politycznej radykalizacji solidarność przestaje być abstrakcyjną wartością. Staje się gestem, decyzją, drogą pokonywaną w stronę kogoś, kto wciąż pozostaje „obcy”.
Vitalii Shupliak odwołuje się do "Solaris" Stanisława Lema, lecz nie po to, by opowiedzieć historię kontaktu z inną formą życia. Interesuje go moment niepewności: spotkanie z tym, czego nie umiemy jeszcze nazwać i zrozumieć. Figura „obcego” przenosi się tutaj w obraz słońca: źródła życia i wspólnego światła, ale także siły, która może oślepiać, parzyć i nieść zagrożenie.
Ekspozycja łączy grę z niepokojem, bliskość z ryzykiem, zaproszenie do uczestnictwa z poczuciem kruchości. Pyta o możliwość troski w świecie politycznej presji i o moc lokalnej wspólnoty wtedy, gdy wielkie decyzje zapadają daleko od niej.
W razie potrzeby chętnie prześlę dodatkowe materiały lub informacje, również mogę skontaktować z artystą.
„Letni dzień” Sławomira Mrożka według Teatru Klasyki Polskiej
Syntax - solowa wystawa Katarzyny Feiglewicz
Wielka międzynarodowa wystawa w Trenczynie
XIII MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL WOKALNO-ORGANOWY W JELCZU-LASKOWICACH
Jubileuszowe Legnickie Wieczory Organowe
Spektakl „Prądy wsteczne” | Pokaz work-in-progress
EPILOG 61. MIĘDZYNARODOWEGO FESTIWALU HENRYKA WIENIAWSKIEGO W SZCZAWNIE-ZDROJU
ELŻBIETA ROGACZEWSKA “AQUA, CUM AQUA, AQUAE GRATIAS...” - “Woda, z wodą, dzięki wodzie…”
„BIEG” – FILM DOKUMENTALNY. POKAZ PRZEDPREMIEROWY
„MARIA SKŁODOWSKA-CURIE W MOWIE OBRONNEJ” NA 9 HILLS FESTIVAL
12. edycja Festiwalu Fotografii „W Ramach Sopotu”
